Беларуская Амерыка

Нашел книгу. Издательство “Полымя” Минск 1994 год. Прочитал залпом. Содержание книги представляет собой сотню-другую интервью взятых автором Леонидом Пранчаком у белорусских эмигрантов, во время его (Пранчака) путешествии по США. Путешествие происходило в 1993 начале 1994 года. И буквально в словах каждого интервьюируемого чуствовалось скрытое или совсем не скрытое предостережение “Это еще не победа. Осторожно!!!!!!! Все может вернутся на “круги своя”” Некоторые любопытные мысли и эпизоды я выписал

Язэп Сажыч, Зянон Пазьняк, Багдан Андрусiшын
Юры Азарка “Беларускі нацыяналізм заўседы быў рухам толькі інтэлігенцыі. І ў тым наша бяда. Пакуль ен не пашырыцца, не захопіць шырокія масы, ен будзе нічога ня вартым”
Юры Азарка “Беларускі народны фронт змагаецца каб на Беларусі была беларуская культура. Гэта вельмі добра. Але для звычайнага чалавека гэтак не так важна, як эканамічны дабрабыт”
Янка Запруднік “Кожную восень мы сустракаліся з беларусамі, якія прыяджалі ў складзе дэлегацыі БССР на пасяджэнне Генеральнай Асамблеі ААН. Там, як звычайна быў пісьменнік. Памятую сваю першую сустрэчу з Пятром Глебкам недзе ў першай палове 60-ых гадоў. Кажу яму; “Петр Федаравіч, як Вы можаце працаваць на палітычны лад, які рыхтуе яму вашай нацыі”. А ен мне ў адказ “Ну, знаеце гэта дыялектыка. Прыязджайце, пабачыце на свае вочы, што гэта не так, як вы думаеце ….” Сустрэчы з пісменнікамі праходзілі скрытна”
Кастусь Мерляк “І па сенняшні дзень інтэлігенцыя застаецца аддзеленай. У рэдакцыі “Літаратура і мастацтва” я казаў: “Усе, што вы пішаце, вы пішаце для сябе. А хто напіша для народа!”
Кастусь Мерляк “Раней мы закідалі камуністычнаму рэжыму Беларусі, што ен праводзіць русіфікацыю. Сення на Беларусі дзяржаўная мова беларуская. Хоць на самой справе гэта не так! Віна народа, калі ен не гаворыць па-беларуску. Я як амерыканскі грамадзянін, не магу сказаць, што ў беларусаў адабралі мову, калі яны самі на ей не размаўляюць”
Міхась Сенька “Памятую выступленне прэзідэнта Беларускай Цэнтральнай Рады Радаслава Астроўскага ў Барановіцкім гэбітскамісарыяце. Астроўскі даў аналіз становішча на Беларусі, а калі зайшла размова пра партызан, ен сказаў “Калі мяне партызаны перканаюць, што яны змагаюцца за вольную, незалежную Беларусь –я сам першы перайду на іх бок …….” (прим. Ekibaztus “Не верю” (Станиславский), но сказано красиво) Але ж партызаны змагаліся за бальшевіцкую Беларусь”
“У верасні 1992 года на ўрачыстай імпрэзе ў селішчы “Полацак” міністр замежных спраў Рэспублікі Беларусь спадар Пятро Краўчанка павязаў Янке Ханенкі (прим. Ekibaztus советский дисседент в 70-х сбежавший в США и там примкнувший к белорусскому движению) “Слуцкі пояс” сімвалічную ўзнагароду з знак прызння яго заслуг перад Беларуссю”
О времена, о нравы!!!!!